หลายคนอยากได้ DM เพราะ DM คือคนที่สนใจจริงครับ แต่ยิ่งพูดว่า “ทักมาเลย” ตรง ๆ บางทีคนกลับไม่ทัก เพราะกลัวโดนขาย กลัวเสียหน้า หรือยังไม่รู้จะเริ่มยังไง โพสต์สั้นที่ทำให้เกิด DM ได้ดี มักไม่ได้ชวนทักแบบตรง ๆ แต่มันทำให้คนรู้สึกว่า “นี่คือฉัน” และ “ฉันอยากให้เขาช่วยดูเคสของฉัน” พอความรู้สึกนี้เกิด คนจะ DM มาเองแบบธรรมชาติครับ
ทำให้คน DM ด้วยการพูดถึง “ปัญหาลับ ๆ” ที่คนไม่อยากพูดในคอมเมนต์ คนมักไม่อยากเปิดเผยบางเรื่องต่อหน้าสาธารณะครับ เช่น เรื่องงบ เรื่องความกลัว เรื่องความไม่มั่นใจ หรือเรื่องที่กลัวดูไม่เก่ง โพสต์สั้นที่แตะจุดนี้จะดึงคนไป DM เอง เช่น “ถ้าคุณกำลังลังเลเพราะกลัวเลือกผิด… คุณไม่ได้เป็นคนเดียวครับ” หรือ “บางทีปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณไม่ขยัน แต่อยู่ที่ระบบยังไม่ช่วย” พอคนรู้สึกว่าถูกพูดถึง เขาจะอยากคุยแบบส่วนตัวมากกว่าคอมเมนต์ครับ
ใช้ “คำใบ้” ให้คนอยากถามต่อ แต่ต้องเป็นคำใบ้ที่แฟร์
เทคนิคที่เวิร์กคือให้มุมคิดสั้น ๆ แต่ไม่เฉลยหมดครับ เช่น “สิ่งที่ทำให้ยอดไม่ขึ้น อาจไม่ใช่คนไม่เห็น” หรือ “ที่คุยแล้วไม่ปิด บางทีไม่ได้ติดที่ราคา” แล้วหยุดด้วยประโยคที่ทำให้คนอยากถามว่าแล้วติดอะไร โดยที่คุณไม่ได้บอกให้ทักตรง ๆ พอคนอยากรู้ เขาจะ DM มาเอง เพราะอยากได้คำตอบเฉพาะเคสของเขาครับ
ปิดโพสต์ด้วยประโยคที่ทำให้คนรู้สึกว่า “DM แล้วปลอดภัย” ไม่ต้องใช้คำว่า “ทักมา” ก็ได้ครับ แต่ให้สื่อความปลอดภัยแทน เช่น “เรื่องนี้ตอบเป็นเคสได้เลย เพราะแต่ละคนไม่เหมือนกัน” หรือ “ถ้าอยู่ในสถานการณ์นี้ คุณน่าจะอยากเริ่มแบบเสี่ยงน้อยก่อน” ประโยคแบบนี้ทำให้คนรู้สึกว่า DM มาแล้วจะไม่โดนเร่ง ไม่โดนตัดสิน และจะได้คำตอบที่ตรงกับตัวเอง เขาจึงกล้าทักครับ
เทคนิคทำโพสต์สั้นให้เกิด DM โดยไม่ชวนทักตรง ๆ คือแตะปัญหาที่คนไม่อยากพูดในที่สาธารณะ ใช้คำใบ้ที่แฟร์ให้คนอยากถามต่อ และปิดด้วยประโยคที่ทำให้รู้สึกว่า DM แล้วปลอดภัยครับ เมื่อคนรู้สึกว่าถูกเข้าใจและอยากได้คำตอบเฉพาะตัว เขาจะ DM มาเองโดยที่คุณไม่ต้องเร่งเลยครับ

